woensdag 2 maart 2016

relativiTIJD




Ronald Noij

06-06-1964              02-03-2010




Pas geleden vroeg iemand mij hoe lang geleden Ronald overleden is. Ik antwoordde: 'Bijna zes jaar'. Haar reactie was: 'Zo kort geleden?' 
In eerste instantie verbaasde haar reactie me. Als ik vanuit mijn sterke IK terugkijk naar deze zes jaren, zie ik vooral hoe we het leven weer hebben opgepakt, ieder van ons er vorm aan gegeven heeft. 
Maar wanneer ik vanuit mijn lichamelijke IK deze periode beschouw, zie ik, juist door het sterk zijn, het vermijden van gevoel, van gemis, van rouw. Laten we zeggen dat ik vaardig ben in het 'er om heen' leven. Deze vrouw, die mij zo verraste met haar reactie, ze was zeer vaardig in het zien van de emoties van mijn lichaam, prikte daar binnen enkele minuten doorheen.

Tijd is relatief.
Bij DWDD hoor ik: '...in de jaren '60. Nog niet zo lang geleden...' . Of bij de oevers van de Yangtze: '...nog maar 15 jaar geleden'.
Of wanneer ik op schrikkeldag langs de Waal terug naar huis fiets, de Oversteek, de Spiegelwaal, de gracieuze beweging in de Citadelbrug zie schitteren in het zonlicht...dit heeft Ronald niet gezien. Niets hiervan. En toch staat het er nu.
Als je het zó bekijkt is zes jaar inderdaad nog niet zo lang geleden.

Er is ook iets moois: de tijd dat Ronald dood is, is concreet aanwezig. In onze straat.
Lena werd geboren op 2 maart 2010. Haar geboorte en Ronalds dood verschillen maar een paar uur. Soms als ik Lena zie spelen met haar vriendje, zie fietsen naar school of als we samen een vrolijk of serieus praatje maken, flitst het door mijn hoofd: zolang is Ronald er niet meer.

Voor haar geboorte gaf ik Lena een mooie geslepen bergkristal. Dit gedicht schreef ik erbij:

Lieve Lena,

Begin en einde horen bij elkaar
zoals
zomer en winter
water en vuur
tijd en ruimte

2 maart 2010 was een dag
waarop begin en einde samen kwamen
Het was de dag waarop jouw leven begon
en het aardse leven van Ronald ophield.

Stenen waren belangrijk in zijn leven.
Stenen uit verre landen
en stenen om huizen mee te bouwen.
Ik geef je deze bergkristal.
Ze zeggen dat het energieën stroomlijnt
en je in balans houdt.
Deze heldere steen beschouw ik graag als symbool
om de dingen zuiver te zien zoals ze zijn.
Niet meer en niet minder.
Het was een gave die Ronald als geen ander bezat.
Ik schenk hem jou.

Word groot.
In je eigen tempo.
Ontdek de wereld.

Lena is vandaag 6 geworden.






Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen