maandag 2 maart 2015

in memoriam


Ronald Noij

06-06-1964       02-03-2010




lieve ronald,

vandaag ben je 5 jaar niet meer bij ons
dat is zo onvoorstelbaar lang
en toch een kruimel in de tijd
hoe nietig zijn wij mensen
hoe scherp kan een herinnering blijven

op 8 maart 2010 begroeven we je
het had die dag gesneeuwd
voordat de kist waarin je lag in dat diepe gat verdween
werd een eeuwenoud gedicht voorgedragen

voor hen die mij lief zijn

de dood is niets
ik ben slechts aan de andere kant
ik ben mezelf, jij bent jezelf
wat we voor elkaar waren, zijn we nog altijd
noem me, zoals je me steeds genoemd hebt
spreek tegen me, zoals vroeger, op dezelfde toon,
niet plechtig, niet triest
lach, om wat ons samen heeft doen lachen
denk aan mij, bidt met mij
spreek mijn naam uit thuis zoals je altijd gedaan hebt...
zonder hem te benadrukken, zonder zweem van droefheid
het leven is wat het altijd is geweest,
de draad is niet gebroken
waarom zou ik uit je gedachten zijn?
omdat je me niet meer ziet?
nee, ik ben niet ver, ik ben juist aan de andere kant van de weg
zie je, alles is goed
je zult mij opnieuw ontdekken en de tederheid terugvinden
sluit me voorgoed in jouw hart


Mieke


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen