Warmte in killere tijden

Als de wereld killer wordt

in het groot en in het klein

blijf kalm

klaag niet

beweeg naar liefde

en schoonheid in de natuur

praat minder

en doe meer

om de wereld mooier, warmer te maken

jij maakt het verschil

Zes luchtige lentesjaaltjes heb ik op deze zonnige woensdagochtend op fietsen bij station Lent achtergelaten. In deze steeds killer wordende wereld voelde ik, na jaren, een grote behoefte dit project nieuw leven in te blazen en wat liefde, aandacht en warmte achter te laten voor wie het vindt, of aan wie de vinder het doorgeeft. Juist in de week dat het 15 jaar geleden is dat Ronald overleed.

Heb jij een sjaaltje gevonden, laat, als je wil, hieronder een reactie achter.

Het ga je goed, Mieke

11 jaar geleden

 

11 jaar geleden was het ook dinsdag

net als nu

8 dagen na je meniscusoperatie

op maandag was je nog gaan werken

'half dagje maar', zei je

met krukken naar je werk

liever viel je met je kennis op

je kwam pas laat thuis

last van je knie

we keken nog wat tv
vroeg naar bed
je maakte je zorgen over de pijn
de volgende ochtend
voelde je je niet lekker
de bloedprop had zijn weg al gevonden

wat missen we je klinkende lach
je verhalen
je plannen

je bent vrij
hangt er boven je graf
al in het eerste jaar gemaakt van ijzerdraad
daar houd ik me aan vast

je bent vrij

Ronald Noij

06-06-1964          02-03-2021

een groot verschil

 jij maakt verschil

groot verschil

je aandacht, je zorg,
je kennis en kunde
je geeft het allemaal

aan tijd ontbreekt het soms
niet aan onzekerheid
die ken je

net als 
angst, woede, teleurstelling,
frustratie en verdriet
het is er allemaal
je draagt het én je doet je werk
aan het bed
bij de zieke
voor zijn of haar dierbaren
op de rand van 
geluk en verlies

je bent mens onder de mensen
je bent een mens voor mensen
jij maakt verschil

groot verschil

dank voor wie je bent en wat je doet

In het Canisius Wilhelmina Ziekenhuis in Nijmegen heeft Brigitte van de Kerkhof namens mij 37 handgemaakte rondbreisjaaltjes achtergelaten voor eenieder die werkt op de Covid-afdeling, de IC en de Spoedeisende Hulp.
Heb jij er een gevonden? 
Wie ben je? Vertel wat je wilt onthullen.

Dank Brigitte dat je mee wilde werken aan dit plan, mijn sjaaltjes daar laten komen waar ik niet mocht. Echt heel fijn!

Mieke

du gör skillnad

Jij maakt het verschil

Du gör skillnad

In september ontving ik van Maggie een ongelooflijke hoeveelheid prachtige wol van haar moeder uit Zweden, die vorig jaar november overleed. Afgelopen zondag bracht ik Maggie acht sjaaltjes voor haar en haar familie van de fijne wol en prachtige kleuren die haar moeder bij elkaar zocht.
Ik voel grote dankbaarheid een nieuw leven te mogen geven aan deze wol. Als eerste voor Maggie, voor haar vader, broers, zussen, voor haar familie. Juist deze week voor hen, een jaar later.

Er is nog veel wol over, waarvan ik rondbreisjaaltjes maak om weg te geven, zodat ze een nieuw leven, nieuwe verhalen gaan maken.

Marit Kramer heeft mijn gedichtje Jij maakt het verschil, voor mij vertaald naar het Zweeds. Waarvoor veel dank!

Warme groet, Mieke

10 jaar

Ronald Noij

6 juni 1964 - 2 maart 2010

10 jaar
ben jij er niet meer
in jouw woorden: een decennium

10 jaar
om me te verhouden
met woorden
dood
nooit meer
voor altijd 
zonder
niet
tijd

in weerstand
in boosheid
in verdriet
maar je dood verandert het niet
10 jaar
een decennium


De afbeelding vond ik een tijd geleden.
Speciaal voor Hanan, Yaël en Yoran.
Kus en dikke knuf lieverds!

Mieke

vrij

Drie jaar geleden overleed mijn vader. 
Op zondag, juist toen het begon te schemeren, en een klok, ergens ver buiten, zes uur sloeg. Met zijn laatste ademtocht ging ook de kaars naast zijn bed uit. De rook kringelde omhoog. Het was niet moeilijk voor te stellen dat ook papa's ziel zo zijn lichaam uitkringelde en het leven achter zich liet. Vrij en tegelijk alles omhullend. Dag pap ❤.

just to be

Ängersjö berget 
what a lovely place to be
surrounded by sounds of nature
the wind in the trees 
thousands of insects
husky's, pigs and cows
and early in the morning
or late in the evening
the sounds of cranes 
(they bring luck)
here is peace and quietness 
a place to only be

thank you Alice and Martin for having us
on the kitchentable I left behind a handmade scarf which I finished staying here.
it is for you to have or to give, as a symbol of your kindness and warmth. 
you are an inspiration for making dreams come true.

Fenno and Mieke

Ängersjö berget
Husky Ranch
www.northern-moments.com

www.northern-moments.com

55

vandaag is 75 jaar geleden
D-day
6 juni 1944
er zijn nog maar weinig veteranen in leven
weinigen die de herinneringen uit eerste hand met ons kunnen delen
en dus moeten we het hebben van 
herinneringen van herinneringen
om het levend te houden

vandaag zou jij 55 geworden zijn
en meteen is er het besef
je was 45 jaar toen je dood ging
belachelijk oneerlijk
om woest van te worden
en intens verdrietig

eergisteren heb ik mijn opleiding na drie jaar afgerond
in mijn afscheidsritueel was jij er ook
de Cirkel is Rond was het thema van deze laatste twee dagen
en het kon niet anders dan ook het thema van mijn ritueel te zijn
in 2011, op 24 november, Thanksgiving, begon ik deze blog
toen nog de Cirkel is Rond, om te danken door te geven
om je zo in het leven te houden

het doet me goed je zo 
keer op keer
te herinneren
en je zo bij ons
bij mij te houden
met de snijdende pijn van het weten
dat we je nooit meer terug zullen zien

Ronald Noij

 6 juni 1964  -  2 maart 2010

negen draden

negen draden
hebben zich geweven
in en door ons leven
één voor ieder jaar
zilver van kleur
weerspiegelend de tijd zonder jou

een kleed hebben zij gevormd
stekelig hard en vettig zacht
om ons mee te omwikkelen
en je bij ons te houden

Ronald Noij

06-06-1964         02-03-2010

Je bent nog steeds bij ons

Roon, je bent nog steeds bij ons

Gisteren, 24 december, vierden we Sinterkerst met spelletjes, samen eten, cadeautjes met gedichten.
En dan ben jij er ook.
In de taal waarmee Hanan haar gedicht schrijft, hoor ik jou.
Zoals Yaël zijn bierglas heft, proost en een flinke teug neemt, zie ik jou.
In het plezier dat Yoran steevast in de groep strooit, vind ik jou.
Je bent er in de kleinste dingen, waar ik zoveel van houd.

8 jaar zonder jou.

De foto is gemaakt in Venetië op de Rialto in 2009: Yoran, Hanan, Yaël en jij, Ronald.
Je laatste vakantie met ons.

Mieke

vrieskou

bevroren
staat deze dag
in ons geheugen

zo koud
was jouw huid
nog even door ons te voelen
en daarna verdwenen
voor altijd

als jouw aanwezigheid
jouw leven
jouw zijn

Ronald Noij

6 juni 1964                2 maart 2010

schemering

je hebt dan wel
een lucifer
in je hand

maar
soms
heb je geen idee
hoe licht te maken

er rest je niets
dan de schemering
te accepteren

Voor mama die haar eerste verjaardag zonder papa viert.
Morgen  zou papa 82 jaar geworden zijn.


Mieke

verjaardag zonder jarige

Ronald

06-06-1964                            02-03-2010

we missen je

Hanan

Yaël

Yoran

Mieke

heelheid

gesloten

kan niemand mijn kern zien
waan ik mij veilig in de wereld
houd ik verborgen
wat ik voel
wat ik wezenlijk voel, denk en wil
alleen voor mij

open

is alles te zien
kwetsbaar
tot diep in mijn ziel
wat mooi en lelijk is in mij
wat goed en fout is in mij
wat licht en schaduw is in mij
vertrouwen en schaamte in mij
en juist dàt
is wat verbinding maakt
met de ander
met mens-zijn

gesloten en open
open en gesloten
ik leer de balans
ik leer de heelheid


Kritsa     academie op Kreta    reaching me into me    stine jensen

zeven maal

ronald noij

06-06-1964                  02-03-2010

zeven maal om de aarde te gaan,
als het zou moeten op handen en voeten.
zeven maal, om die ene te groeten
die daar lachend te wachten zou staan.
zeven maal om de aarde te gaan.

zeven maal over de zeeën te gaan,
schraal in de kleren, wat zou het mij deren,
kon uit de dood ik de ene doen keren.
zeven maal over de zeeën te gaan -
zeven maal, om met zijn tweeën te staan.

ida gerhardt


Op 22 januari hebben we warm, liefdevol en met veel aandacht afscheid mogen nemen van mijn vader. Dat was ons niet gegund toen Ronald zeven jaar geleden zo plotseling overleed. Juist vandaag ben ik me ervan bewust hoe waardevol, krachtig en troostrijk het is bij het afscheid te kunnen uitspreken hoeveel je voor elkaar betekend hebt, hoeveel liefde je voor elkaar voelt. 

In je dagelijkse leven waardering en erkenning naar een ander uitspreken, laat een mens, klein en groot, bloeien. Liefde is zo krachtig, en begint bij jezelf. Probeer het maar eens. Vandaag. En morgen. En de dagen erna.

Mieke

de orde der dingen

de orde der dingen

lente en winter
vuur en water
leven en dood
naakt en geborgen

kind en ouder
meisje en moeder
jongen en vader
alleen en samen

zoals de seizoenen
ben jij mijn vader
ben ik jouw dochter
zijn wij onlosmakelijk verbonden

jij wist het al snel
ik mocht het nog leren

nu weet ik het
ervaar ik het
voel ik het

meisje van jan de wit
tussen de jongens


dank je pap


mieke

ik mis je

Jan de Wit

24-10-1935               22-01-2017

ik zoek

ik zoek je

geen bed meer

in de kamer

ook geen baar

waar ben je?

ik mis

ik mis je

ik wil mijzelf voelen

in ons oogcontact

ik wil jou ontmoeten

in onze aanraking

ik wil

dat je er nog bent

wie ben ik

zonder jou?

alleen nog

mijn gedachten

mijn herinneringen

aan jou papa

als ik alleen ben

praat ik met je

fantaseer je heel dichtbij

ik mis

ik mis je

mieke

tussenwereld

schuifelend gaat papa op weg
voetje voor voetje aanvaardt hij de reis
de Grote Reis

een tijdje geleden
heeft hij deze richting
dit pad gekozen

verwisselt onze werkelijkheid
met de zijne
daar waar wij hem niet kunnen volgen
of niet helemaal

hij ontmoet er mensen de wij niet zien
begroet ze, fluit ze soms na, heeft een gesprek
handelt zaken af die zijn blijven liggen

moet die man nog een tientje betalen
laat de vrouw voorgaan
ook in de tussenwereld is hij een echte heer

zijn handen reiken, tasten
of zoeken naar iets tussen of onder de dekens
handen die in onze wereld 
een tastbare concrete werkelijkheid 
gebouwd en gemaakt hebben
handen die juist nu
het contact in het nu bekrachtigen

soms wil hij zijn schoenen aan
of slaat resoluut de dekens weg
om op te staan
zijn jas aan te gaan doen
is het tijd om te gaan?
vraagt hij aarzelend
komen de anderen zo?

nog niet
nog even niet

herfst

in het missen
blijft de dood behouden

in het herinneren
komt het verloren leven weer tot leven

wie de dood los laat
kan zijn leven weer omarmen


Mieke

goed en kwaad

'De mullah stond hoog aangeschreven. Hij trok van dorp naar dorp, van stad naar stad. Hij liep in het zonnetje en genoot ... totdat hij gekerm hoorde. Langs de rand van de weg zag hij een man liggen met een wond in zijn dijbeen, die onmiddellijk behandeld moest worden. Anders zou hij sterven. Voor hij een stukje van zijn mantel scheurde, vroeg hij de man: "Wie bent u?" De man weigerde zijn naam te noemen. "Wie bent u?"

De man besefte dat hij niet verbonden zou worden als hij zou blijven zwijgen. "Ik ben de duivel." De mullah dacht: dit is mijn kans, ik laat hem sterven ... Toen besefte hij: wat kan ik de mensen dan nog leren over goed en kwaad? Hij scheurde een reep van zijn mantel en verzorgde het been van de duivel. Hij bracht hem naar een herberg en gaf de waard goudstukken, zodat de duivel verder verzorgd kon worden.'

Kahlil Gibran